top of page

2026 YKS'YE HAZIRLANAN ÖĞRENCİLER İÇİN YOL HARİTASI

  • Yazarın fotoğrafı: noroviapsikoloji
    noroviapsikoloji
  • 12 Kas
  • 5 dakikada okunur

Güncelleme tarihi: 14 Kas


2026 YKS ÇALIŞAN BİR GENÇ
YKS 2026'YA HAZIRLANAN BİR GENÇ

Bir Bilgi Sınavından Fazlası: YKS !


YKS’ye Farklı Bir Açıdan Bak

Her yıl milyonlarca öğrencinin akademik ve kariyer hedeflerine ulaşmak için girdiği Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS), salt bir bilgi ölçme aracı olmanın çok ötesinde, karmaşık bir olgudur. Bu süreç, bilişsel yeteneklerin, stratejik planlamanın, psikolojik dayanıklılığın ve zaman yönetiminin entegre bir şekilde test edildiği uzun soluklu bir maraton olarak tanımlanabilir. Pek çok öğrencinin düştüğü temel yanılgı, "çok çalışmanın" "başarı" ile doğrusal bir korelasyon içinde olduğunu varsaymaktır. Oysa akademik literatür ve bilişsel bilim, "verimli çalışmanın" ve "stratejik yaklaşımın" çok daha belirleyici olduğunu göstermektedir.

1. Bölüm: Stratejik Planlama ve Metakognisyonun Gücü

Başarı, tesadüfi eylemlerin değil, bilinçli bir tasarımın ürünüdür. YKS hazırlığı da bu prensipten muaf değildir.

Metakognisyon: Düşünme Üzerine Düşünmek                                                            

Metakognisyon veya "üst-biliş", en basit tanımıyla bireyin kendi öğrenme süreçleri hakkındaki farkındalığı ve bu süreçleri yönetebilme becerisidir. YKS bağlamında bu; "Hangi konuyu biliyorum?", "Neyi, neden anlayamıyorum?", "Hangi öğrenme tekniği bende daha iyi sonuç veriyor?" gibi soruları sormak demektir.

  • Pasif Öğrenci: Sadece ders dinler, not alır ve test çözer.

  • Metakognitif Öğrenci: Konuyu öğrendikten sonra "Bu bilginin temel mantığı nedir? Sınavda bu bilgiyi nasıl bir soruya dönüştürebilirler?" diye sorgular. Anlamadığını fark ettiği anda durur ve öğrenme stratejisini değiştirir (örneğin, video izlemek yerine konuyu bir de kitaptan okur).

Gerçekçi Hedefleme ve Periyodik Planlama                                                                                                                    YKS süreci "bütün konuları bitirme" hedefinden ziyade, "belirli bir net hedefine ulaşma" stratejisiyle yönetilmelidir.

  1.  (Yıllık): Hangi ay hangi derslerin ana konularının biteceği.

  2. (Aylık/Haftalık): O ayki hedefe ulaşmak için haftalık konu ve soru sayısı dağılımı.

  3. (Günlük): O gün hangi derse ne kadar zaman ayrılacağı ve hangi spesifik hedeflerin (örn: "Fizik - Vektörler konusunu bitir, 100 soru çöz") tamamlanacağı.

Önemli Not: Planlama statik bir belge değil, dinamik bir yol haritasıdır. Periyodik deneme sınavı sonuçlarına göre esnetilmeli ve revize edilmelidir.

 

 

2. Bölüm: Bilişsel Bilim Işığında Öğrenmeyi Öğrenmek :Nörobilim ve bilişsel psikoloji, verimli öğrenmenin nasıl gerçekleştiğine dair net bulgular sunmaktadır. "Çok çalışmak" yerine bu bilimsel yöntemleri uygulamak, harcanan zamanın getirisini maksimize eder.

Yıkıcı Pratik 1: Pasif Tekrarın İllüzyonu

Konu anlatım videolarını defalarca izlemek, notları tekrar tekrar okumak veya fosforlu kalemle metinleri boyamak, beyni zorlamadığı için etkisiz bir yöntemdir. Bu, "aşinalık illüzyonu" (familiarity illusion) yaratır; konuyu bildiğinizi zannedersiniz ancak geri çağıramazsınız.

Yapıcı Pratik 1: Aktif Geri Çağırma (Active Recall)

Öğrenmenin en etkili yolu, bilgiyi zihninizden aktif olarak geri çağırmaya çalışmaktır.

  • Yöntem: Konuyu okuduktan sonra kitabı kapatın ve ne öğrendiğinizi bir kağıda yazmaya çalışın. Formülleri ezberlemek yerine, "Bu formül nereden geliyordu?" diye ispatını yapmayı deneyin. Konuyu bir başkasına (hatta boş bir sandalyeye) anlatın.

  • Neden Etkili? Bilgiyi geri çağırma eylemi, nöral yolları güçlendirir ve bilginin kalıcı hafızaya transferini sağlar.

Yapıcı Pratik 2: Aralıklı Tekrar (Spaced Repetition)

Ebbinghaus'un "Unutma Eğrisi"ne göre, yeni öğrenilen bilginin büyük bir kısmı kısa süre içinde unutulur. Aralıklı tekrar, bu unutmanın önüne geçer.

  • Yöntem: Bir konuyu öğrendikten sonra; 1 gün sonra, 1 hafta sonra, 1 ay sonra ve 3 ay sonra tekrar edin.

  • Neden Etkili? Her tekrar, unutma eğrisini düzleştirir ve bilginin hafızaya daha derinlemesine kazınmasını sağlar. Sadece "deneme sınavından deneme sınavına" yapılan tekrarlar yetersizdir; sistematik bir tekrar programı şarttır.

3. Bölüm: Değerlendirme ve Sistemik Hata Analizi YKS'de başarıyı belirleyen en kritik faktörlerden biri, çözülen deneme sınavlarının sayısı değil, bu denemelerden sonra yapılan analizin kalitesidir.

Deneme Sınavlarının Diagnostik (Tanısal) Değeri Deneme sınavları bir "sonuç" değil, bir "tanı aracıdır". Amacı; sıralama görmek değil, eksiklikleri, bilgi boşluklarını ve stratejik hataları tespit etmektir.                                                                                                                                                Hata Analizinin Anatomisi: "Hata Defteri" :Birçok öğrenci yanlış yaptığı soruya bakar, doğru cevabı öğrenir ve testi kenara atar. Bu, en büyük hatadır.


Sistematik Hata Analizi şu soruları sormalıdır: Neden Yanlış Yaptım ?

                                                                                                                   

 Bilgi Eksiği: (Konuyu hiç bilmiyorum / unutmuşum) -> Çözüm: Konu  Eksiklerini Tamamla             

 İşlem Hatası / Dikkatsizlik: (Toplama hatası, soruyu yanlış okuma) -> Çözüm: Farkındalık artırma, süre yönetimi çalışması.                                                                                                              Stratejik Hata: (Zor soruya takılıp kalma, turlama tekniğini uygulamama) -> Çözüm: Sınav stratejisi geliştirme                                                                                                              

Yorumlama / Mantık Hatası: (Konuyu biliyorum ama sorunun ne istediğini anlamadım) -> Çözüm: Farklı soru tipleri görme, okuduğunu anlama becerisini geliştirme.                         

Doğru Yaptığım Sorular: Boş bırakacağım veya yanlış yapacağım bir soruyu tesadüfen mi doğru yaptım? Hangi sorularda gereğinden fazla zaman harcadım?

Başarılı öğrenciler, yanlışlarından ders çıkaran ve aynı hatayı tekrarlamayan öğrencilerdir.

4. Bölüm: Psikolojik Dayanıklılık  ve Fizyoloji

YKS süreci, bilişsel bir yük olduğu kadar, yoğun bir duygusal ve fiziksel yüktür. Bu faktörleri göz ardı eden bir hazırlık planı, eninde sonunda çökmeye mahkumdur.

Stres Yönetimi ve "Kaçınılmaz Plato"

Her öğrenci, gelişiminin durakladığı, netlerinin artmadığı "plato" evreleri yaşayacaktır. Bu, sürecin doğal bir parçasıdır. Burada farkı yaratan, psikolojik dayanıklılıktır. Stres, optimal düzeyde tutulduğunda motive edicidir  ancak kronikleştiğinde öğrenmeyi sabote eder.

  • Çözüm: Kısa molalar (Pomodoro Tekniği), nefes egzersizleri, sosyal hayattan tamamen kopmamak ve süreci bir "varoluş" mücadelesi değil, bir "performans" süreci olarak yeniden çerçevelemek.

Uykunun Bilişsel Fonksiyonu

Başarı için uykudan feragat etmek, YKS sürecindeki en büyük stratejik hatadır. Uyku, pasif bir dinlenme hali değil, beynin aktif olarak çalıştığı bir süreçtir.

  • REM Uykusu: Gün içinde öğrenilen karmaşık bilgilerin ilişkilendirilmesini sağlar.

  • Derin Uyku (NREM): Bilginin (özellikle formül ve tanımların) hipokampüsten (kısa süreli bellek) neokortekse (uzun süreli bellek) transferini, yani "hafıza konsolidasyonunu" gerçekleştirir.

Gecelik 7-8 saat kaliteli uykudan feragat etmek, gün içindeki çalışmanın büyük bir kısmını çöpe atmak demektir.

Sonuç: Başarı Bir Sistem Ürünüdür

YKS'de başarı, zeka patlamaları veya şansla değil; sürdürülebilir bir sistem kurmakla elde edilir.

Bu sistem;

  1. Neyi, neden yaptığını bilen metakognitif farkındalığa,

  2. Pasif tekrardan kaçınan, aktif geri çağırma ve aralıklı tekrar gibi bilimsel yöntemlere,

  3. Yapılan hataları birer veri olarak kullanan sistematik analize,

  4. Ve tüm bu bilişsel yükü kaldırabilecek sağlam bir psikoloji ile sağlıklı bir fizyolojiye dayanır.

YKS süreci bir bilgi yarışından çok, bir strateji, öz-disiplin ve dayanıklılık yolculuğudur. Bu yolculukta "nasıl" öğrenileceğini bilen ve kendini yönetebilen bireyler, potansiyellerinin zirvesine ulaşacaktır.

1.  Metabiliş (Kendini Tanı): Hemen şimdi bir kağıt alın. Hangi derste "iyi" olduğunuzu (çünkü hızlı çözüyorsunuz) ve hangi derste "zayıf" olduğunuzu (çünkü temeliniz eksik) dürüstçe yazın. Neyi bildiğinizi ve neyi bildiğinizi sandığınızı ayırt edin.

2.  Spesifik Hedef Koy: "İyi bir puan almak" bir hedef değildir. "3 ay içinde TYT netimi 80'den 95'e çıkarmak" bir hedeftir. Hedefleriniz ölçülebilir, spesifik ve gerçekçi olmalıdır.

3.  Pasif Öğrenmeyi Bırak: Konu anlatım videolarını pasifçe izlemeyi veya kitapların altını çizmeyi "çalışmak" olarak saymayı bırakın. Bunlar sadece "giriş" aşamasıdır, öğrenme değildir.

4.  Aktif Geri Çağırma (Active Recall) Uygula: Çalıştığınız konuyu bitirdikten sonra kitabı/videoyu kapatın. Boş bir kağıda ne öğrendiğinizi yazmaya çalışın. Formülleri kendiniz çıkarmayı deneyin. Konuyu bir arkadaşınıza veya boş bir sandalyeye anlatın. Beyniniz bilgiyi geri çağırmak için ne kadar zorlanırsa, o kadar kalıcı öğrenir.

5.  Aralıklı Tekrar (Spaced Repetition) Takvimi Oluştur: Bir konuyu bugün öğrendiyseniz, onu "bitti" olarak işaretlemeyin. Planınıza o konuyla ilgili 1 gün sonra, 1 hafta sonra ve 1 ay sonra için kısa tekrar/test seansları ekleyin. Unutmanın önüne geçin.

6.  Denemeleri "Veri" Olarak Gör, "Sonuç" Değil: Deneme sınavı sizin karneniz değildir; doktorun kullandığı röntgen filmidir. Amacı size moral vermek veya bozmak değil, sorunun nerede olduğunu göstermektir.

7. Sistematik Hata Analizi Yap (Hata Defteri): Her denemeden sonra tüm yanlışlarınızı ve boşlarınızı bir deftere yazın. Yanına hatanın nedenini yazın:

 (1) Bilgi Eksiği mi?

 (2) Dikkatsizlik/İşlem Hatası mı?

(3) Süre Yetmemesi mi?

(4) Stratejik Hata mı (Turlama yapmamak)?

8. Hata Analizine Göre Planını Güncelle: Eğer hatalarınızın %70'i "Bilgi Eksiği" ise, planınıza daha fazla konu çalışması ekleyin. Eğer hatalarınız "Dikkatsizlik" ise, daha fazla süre tutarak soru çözme pratiği yapın. Hatalarınız, planınızın ne olması gerektiğini size söyler.

9. Uykunu Feda Etme: Günde 7-8 saatten az uyumak, gün içinde öğrendiğiniz bilgilerin beyniniz tarafından kalıcı hafızaya atılmasını (konsolidasyon) engeller. Uykudan çalmak, kendi çalışmanızı sabote etmektir.

10. Süreci Yönet, Sadece Sonuca Odaklanma: Sürekli olarak "Kazanacak mıyım?" diye düşünmek kaygıyı artırır ve çalışmanızı engeller. Bunun yerine "Bugünkü planımda yer alan 100 soruyu verimli çözdüm mü?" diye düşünün. Süreci doğru yönetirseniz, sonuç zaten gelecektir.

 


 
 
 

Yorumlar


bottom of page